mezunlar ilgiç anılarınızı buraya yazabilirsiniz

BayGarez le yurt tan kaçmıştık bir sefer vasily nin arkadaşlarına cafe kapattırdık ( sözde o da gelecekti, ama bizi ekti; oğlum vasily bunu seni akrabaların görünce, eğer benim tanıdığım diğer akravaların gibiyse, sana olan sevgilerinden dolayı hemen annenin haberi olur; şimdiden geçmiş olsun kardeşim:):d)
Herneyse; biz gece yurttan kaçıp şirinevlere gitmeyi planlıyoruz(çocuk aklı işte:)manyaklık yapacağız ya...)velhasıl-ı kelam biz hocayı ayarlamak için akşam ayrılmadan önce "Hocam biz sabaha kadar ders çalışcağız; bizi gçremezseniz merak etmeyin, odada olmayacağız, sağda solda sabaha kadar ders çalışacağız"(burada şunu söylemeden geçemeyeceğim: hoca ömr-ü hayatı boyunca bizim ders çalıştığımızı görmemiştir :

) hoca da tabii her akl-ı selim gibi şüphelendi ama biz odasına gönderdik sonunda adamı. neyse; geceyarısını beklemeden saat 10.30 gibi(yanlış hatırlamıyorsam) yurttan çıktık; o zebani gibi görevliye ne söyledik de bizi bıraktı hatırlamıyorum, hayatta dışarı o saatte sinek bile bırakmaz( adam bizi görmeden sıvışmış olabiliriz, hatırlarsa BayGarez yazsın bu kısmı:)). neyse yolda tabii çok heyecanlıyız; hayatımızın oyununu oynamaya gidiyoruz, hem de sabaha kadar; KNIGHT ONLINE( o oyunun allah belasını... hayatımı kararttı!!!).
Sonunda ne olacağını fazla düşünmeden (sonunu düşünen kahraman olamaz ilkesini düstur edinerek!) cafe ye vardık. Saat 01.00-01.30 arası hoca BayGarez i aramaya başlamasın mı?!! valla o anda 5 kilo ağırlaştım!! başımdan aşağıya dökülenin haddi hesabı yok, bir de üstüne üstlük olduğumuz herin hiçbir hayırlı tarafı yok. Hoca da öyle bir hoca ki bütün istabulu velveleye vereceğine hiç şüphe yok. Bizim Bay istifi bozulmamış imajı veriyordu, benim de yüzüm kireç tutmuş..(ben yüzümü tabii göremem bunu baygarez söylemişti o zaman; ama benim de korku sebebim onun yüzüydü; ikimiz de birbirimizi gazlamışız sizin anlayacağınız:)) neyse biz o esnada bahane türetiyoruz; ben ders çalıştığımızı, telefonunun da sessizde olduğunu söylemeyi önerdim ve önerim meclisten geçti. Ta ki bizim manyak baygarez hocanın çaldırışlarından birisini hocanın suratına kapatana kadar!!!!
Artık yapacak hiçbir şey yoktu.!Şeytan önde biz arkada bir saat sonra cehenneme doğru en uzun yolun neresi olduğunu düşünmemiz gerekiyordu...Düşündük de (sonra yolu bilmediğimizi hatırladık; uzun yol aramanın bir manası yoktu, hep sağdan gidecektik; belki cennete çıkarız diye. Tabii hep sağa gitsek sonuçta aynı yere geleceğimizi akıl edemeyecek kadar korkmuştuk.)
Hemen ayrılalım, yolda birşeyler düşünürüz dedim ve çıktık. Yolda aklıma birşey geldi; babamı aradım: "Baba yurt çok kalabalık, biz burada ders de çalışamıyoruz, yatmak için yer de yok; biz baygarez lere gitsek ya da bize gelsek olur mu dedim(gecenin 1.30 unda!!)babam sen gel evine o da gitsn evine gece vakti dolaşmayın ortalıkta dedi.
Ben eve gittim hemen sıcak yatağıma girdim; ama korkudan yorganı yiyeceğim. Hoca bizi en son arayışında telefonu açtı baygarez(ben babamla konuştuktan sonra) biz evlerimize gidiyoruz hocam; oguz__kaan da evde zaten. ben de gidiyorum evime doğru orada ders çalışamadık falan dedi.
Bir gün sonra -hoca da salak değil ya, her yeri al üst etmiş bizim yurtta olmadığımızı zaten biliyor- evi falan aradı(ben korkudan dershaneye bile gidemedim:)). ben evde olduğumu söyledim bir de artist gibi babamın telefonunu verdim(bu arada artist gibi deme sebebimi yakın arkadaşlarım bilir; babam dedektif gibi birşeydir ve hayatımda gördüğüm görebileceğim en zeki varlık olduğunu düşündüğüm kişi...). o anda aklıma gelmedi babamın saat leri ayrıntılı olarak hocaya soracağını, o gün neler olduğunu; bir anlık gazla verdim numarayı işte

Bir gün sonra ikimiz de ailelerimizden bir ton fırça yemiş olarak dershanedeydik... :'( :'( :'(

	Gönderen	Konu: mezunlar ilgiç anılarınızı buraya yazabilirsiniz (Okunma Sayısı 1376 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.