son üç hafta

2005-2006 sezonun son üç haftasına girilmişti.galatasaray ve fenerbahçe'nin puanlarıeşitti;fakat avantaj fenerbahçe'deydi.32.haftada galatasaray'ın rakibi ankaraspor;fenerbahçe'nin ise tarabzonspordu.maçların anyı saatte olmasıda ayrı bir heyecandı.okulla beraber çanakkale gezisinden döndüğüm için iki maçıda dönüşümlü olarak radyodan takip ediyordum.galatasaray işi erkenden bitirmişti;trabzon'da da işler yolunda gidiyordu.trabzonspor fenerbahçe karşısında 1-0 öndeydi.bulunduğum otobüsde galatasaray marşları söylenerek tüm galatasaraylılar kendisinden geçiyordu.fenerbahçelileri ise derin bir sessizlik almıştı.nitekim bu atmosfer 90 dakikalar sonrasıters bir etki yaratmıştı.fenerbahçe,trabzonda trabzonspor'u yenmişti.galatasaray'ın işi artık zordu,haftaya beşiktaş ile inönüde oynayacaktı.
tarih 7 mayıs2006 pazar.beşiktaş-galatasaray karşılaşmasıgünün en önmeli olayıydı.son sınıf öğrencisi olduğum için kendi aramızda düzenlemiş olduğumuz veda geceside o güne denk gelmişti.biz asıl konuya tekrar dönelim.fenerbahçe'nin maçıda aynı saatteydi.fenerbahçe işi erkenden bitirmişti.galatasaray ie 1-0 yeniliyordu.fenerbahçeli arkadaşlarım maçların bitmediklerini unutup kendilerince şampiyonluklarını kutluyorlardı.dakikalar ilerledikçe ben ve iki köşe grup üyesi emre ve murat başta olmak üzere iyice sitrese giriyorduk.zaten maçların ikinci yarısaında görüntü itibariyle veda gecesindeydik;ama kulaklarımız maçlardaydı.inönü'deki maçta dakikalar 67'yi gösterdiğinde galatasaray h.kabze ile beraberlikgolünü atmıştı.o golden sonra biz galatasaraylılar çocuklar gibi sevinmeye başlamıştık;ama bu sonuç pek de yaramıyordu.dakikalar geçtikçe biz fanatikler sitresin içine iyice giriyorduk.fenerbahçeli arkadaşım köşe grup üyesi rıdvan'ın''uzatmalar oynanıyor maç böyle biter,şampiyon fenerbahçe'' sözü kalbime bir ok gibi saplanıyordu.umudumun bittiği bir anada murat'ın GOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOLLLLLLLLLLLLLLLL diye İNLEMESİYLE yerimden klkmam bir olmuştu;çünkü h.kabze son saniye golüyle maçı çevirmişti.7 mayıs günü şampiyonluk sevinci yaşayan fenerbahçeli arkadaşlarım için ikinci bir veda gecesinin başlangıcıydı.
takvim yaprakları 14 mayıs 2006 pazar gününü gösterdiği zaman 2005-2006 sezonunun şampiyonu belli olacaktı.galatasaray,ali sami yen'de kayserispor'la;fenerbahçe,denizli'de denizlispor'la oynayacaktı.iki maçıda dönüşümlü izleyebilmek içinemre'nin tavsiyesiyle maçı veren bir salaona gittik.emre,ben gökhan(şimdi 10 ma'da),mustafa fatih beraber izliyorduk.gökhan beşiktaşlıydı;fakat galatasaray'ı destekliyordu.maçlar başladı ve galatasaray eşini bitirmiş,kulağını denizliye çevirmişti.denizli'de herşey galatasaray'ın istediği gibi devam ediyordu.maçların son dakikaların adoğru bizlerde fenerbahçe maçına odaklanmıştık.denizlispor'un 87.dakikada gelen golüyle orda bulunan herkes;fenerlilerde dahilkendinden geçmişti.üzüntü ve sevinç bir arada yaşanıyordu.tabi biz dördümüz kendimizi o kadar çok kaptırmışız ki oturduğumuz sandalyeleri 4-5 metre kadarkaydırmışız.biz şampiyonluk şarkıları söylerken ali sami yen'de ki maç bit;fakat denizli'de sanki yueni bir maç daha başlar.hakem 16 dakika maçı uzatarak büyük bir darbe vurur bize,bu darbenin şokundan kurtulamazken tuncay'în golü keyifleri kaçırır.maçın bitmesine yaklaşık 12 dakika var ve skor denizli'de 1-1.son dakikalara gelindikçe fenerbahçe akın akın geliyordu.maçın dönüm noktası appiah'ın vuruşu olmuştu.müsait pozisyonda topu dışarı atmıştı.sonunda maç bitmişti.saatler 20.45'i göstermesede galatasaray şampiyoolmuştu.ellerin,kolların,penaltıların hesabı sorulmuştu.

	Gönderen	Konu: son üç hafta (Okunma Sayısı 172 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.